Οι κύριες αιτίες του υπερβολικού μεγέθους κόκκων σε συστήματα θερμού δρομέα είναι οι υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες θέρμανσης, οι υπερβολικά μεγάλοι χρόνοι διατήρησης, οι υπερβολικά αργοί ρυθμοί ψύξης και η κακή μικροδομή του αρχικού υλικού. Αυτοί οι παράγοντες οδηγούν συλλογικά σε ανώμαλη ανάπτυξη κόκκων σε υψηλές θερμοκρασίες.
1. Excessively High Heating Temperature: When the operating temperature or maintenance heat treatment temperature of the hot runner system exceeds the austenite recrystallization temperature of the mold steel (e.g., over 900°C for H13 steel), grain boundary activity increases, and grains rapidly engulf and grow. If the temperature approaches or exceeds the overheating temperature (e.g., >1150 μοίρες για τον χάλυβα H13), θα προκαλέσει οξείδωση των ορίων των κόκκων ή τοπική τήξη, προκαλώντας μη αναστρέψιμη ζημιά.
Πρακτική συμβουλή: Η κανονική θερμοκρασία λειτουργίας θα πρέπει να ελέγχεται μεταξύ 200–600 μοιρών για να αποφευχθεί η ρύθμιση παραμέτρων υπερβολικά υψηλών- θερμοκρασίας.
2. Υπερβολικός χρόνος διατήρησης: Η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες (όπως κατά τη διάρκεια συνεχούς παραγωγής ή αναμονής χωρίς ψύξη) ισοδυναμεί με "παρατεταμένη ανόπτηση", που προάγει τη μετανάστευση των ορίων των κόκκων και τη συσσώρευση κόκκων.
Ειδικά όταν θερμαίνεται στην κρίσιμη ζώνη παραμόρφωσης ή σε μη-ανακρυσταλλωμένη μικροδομή, προκαλεί εύκολα δευτερογενή ανακρυστάλλωση, σχηματίζοντας ασυνήθιστα μεγάλους κόκκους.
Για παράδειγμα, ο κίνδυνος τραχύνσεως των κόκκων αυξάνεται σημαντικά όταν τα κράματα αλουμινίου ή ο χάλυβας με υψηλό{{0}μαγγάνιο παραμένουν στον κλίβανο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
3. Ανεπαρκής ρυθμός ψύξης: Η αργή ψύξη (όπως ψύξη σε φούρνο ή περιτύλιγμα διατήρησης θερμότητας) παρατείνει το χρόνο παραμονής του υλικού στο
ζώνη υψηλής-θερμοκρασίας, παρέχοντας άφθονο χρόνο για την ανάπτυξη των κόκκων. Κανονικά, η ψύξη με αέρα ή η εξαναγκασμένη ψύξη αέρα θα πρέπει να χρησιμοποιείται για να επιταχύνει την ψύξη και να εμποδίσει την υπερβολική ανάπτυξη κόκκων.
Σημείωση: Ο ανεπαρκής ρυθμός ψύξης είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες της διαδικασίας που οδηγεί σε χονδροειδείς κόκκους.
4. Πρωτότυποι παράγοντες μικροδομής και υλικού
Χονδροειδής αρχική μικροδομή: Για παράδειγμα, εάν το μέγεθος των κόκκων της ίδιας της σφυρηλάτησης είναι μικρότερο ή ίσο με 4, η επακόλουθη θέρμανση κληρονομεί εύκολα την τάση για χονδρόκοκκους κόκκους.
Ακατάλληλη σύνθεση υλικού: Το υπερβολικό ισοδύναμο άνθρακα και τα ανεπαρκή ιχνοστοιχεία (όπως Ti, Nb, V) αποδυναμώνουν την ικανότητα των ιζημάτων να κολλούν τα όρια των κόκκων.
Ανεπαρκής χρήση λεπτού-χάλυβα με κόκκους: Ο χάλυβας χωρίς επεξεργασία αποξείδωσης με Al ή μικροκράμα είναι πιο επιρρεπής σε τραχύτητα κόκκων.
Συνιστάται: Ο εγγενώς λεπτόκοκκος-χάλυβας (όπως τροποποιημένος χάλυβας H13 που περιέχει Al και Ti για τη βελτίωση των κόκκων) συνιστάται για τη βελτίωση της αντοχής στην ανάπτυξη των κόκκων.
5. Ανεπαρκής Έλεγχος Διαδικασιών
Παράγοντες και ειδικές επιπτώσεις:
Αποτυχία ελέγχου θερμοκρασίας ζώνης: Η τοπική υπερθέρμανση οδηγεί σε μη φυσιολογική ανάπτυξη κόκκων σε ορισμένες περιοχές.
Ανακρίβεια θερμοστοιχείου: Η πραγματική θερμοκρασία υπερβαίνει την καθορισμένη τιμή, προκαλώντας λανθάνουσα υπερθέρμανση.
Συχνή εκκίνηση θέρμανσης-Σταματά: Ο θερμικός κύκλος επιδεινώνει την ανομοιογένεια της μικροδομής, προάγοντας την ακανόνιστη ανάπτυξη των κόκκων.
